Luscircuit 1
Wandelpaal n°08:  De pouhon Pia.

Onthaal wandelingenVirtueel bezoek 360°Géografische liggingAangeduide wandeling< Vorige wp.volgende wp. >

Natura 2000 en de beken.

Pia zou de naam geweest zijn van een oude familie die in Spa woonde. Het Waalse “pouhon” wijst op een ijzer- en koolzuurhoudende waterbron, zoals die van de Géronstère.
Als u een paar meter doorloopt naar het westen, dan ontdekt u de uitlaatklep van de “pouhon”: kijk goed naar de kleur die de bodem van de beek hier heeft: roestbruin!

Blijf staan op deze plaats. De boom naast u is een els, een boom die van vochtigheid houdt en meestal langs waterwegen groeit. Op de wortels van de els bevinden er zich knolletjes waar de Frankia in groeit, een paddestoel die de stikstof uit de lucht kan vasthouden. Als hij sterft, laat de Frankia die stikstof vrij in het water. De planten die stroomafwaarts groeien plukken dan de vruchten van het werk van de paddestoel. Met dit kleine voorbeeld is meteen duidelijk hoe belangrijk het is met waterlopen rekening te houden bij de uitbreiding van het Natura 2000 netwerk.

Het blad van de els is gemakkelijk herkenbaar met de inkerving boven aan de bladschijf.

Nu moeten we even rechtsomkeer maken en terugkeren tot aan de schuilhoek op het pad van de bronnen. Naar verluid moet men voeten die vermoeid zijn van een flinke wandeling, in elzenbladeren wikkelen en daar de kousen over aantrekken. Probeert u het? Het is nu of nooit!

De legende van de “ru du Pendu”.

Het klopt! “Ru du Pendu” (de beek van de gehangene) is inderdaad de naam van het beekje waar het water van de “pouhon” instroomt. En dit is de legende waaraan het die eigenaardige naam te danken heeft.

Het is lente. Er moeten een nieuwe herder worden verkozen. Er zijn er twee. De ene, Leonard, lacht veel en valt in de smaak met zijn replieken. Hij zal het worden. En de andere dan? Noël, dat is zijn voornaam, legt zich erbij neer. Maar hij waakt. Hij bewaakt. En hij vind het: Leonard is een dief. Hij doodt schapen onder het voorwendsel van een ziekte en verkoopt het vlees om winst te maken.
Leonard wordt beschuldigd, berecht en veroordeeld tot ophanging. Als het ogenblik is gekomen, geeft hij met een onduidelijke lach op zijn gezicht een mooie cape aan zijn aanklager.
Noël is bang en durft ze niet te dragen. Tot de dag dat hij indruk wil maken op een jong meisje op wie hij verliefd is en de cape aantrekt om naar het dorp te gaan. De dag nadien vond men hem terug… opgehangen! Zijn neef en erfgenaam, tevens Noël genaamd, heeft jaren gewacht vooraleer hij het kledingstuk aandeed, op een zondag, om naar de mis te gaan. Na de dienst volgt uiteraard de kroeg. Maar Noël is bedrukt, hij verlaat plots zijn maten, gaat naar de boom waar de ophangingen plaatsvinden en legt een touw rond zijn nek. Gelukkig kwamen zijn vrienden tijdig tussenbeide.
Enkele maanden later is Noël te laat voor de mis. Onderweg ontmoet hij een man, hij geeft hem zijn cape in ruil voor de verdienste die de man verkreeg door naar de vespers te gaan. Maar de man liegt, hij is niet geweest. Dat verneemt Noël eenmaal hij in het dorp aankomt.
Op zijn weg terug naar huis vindt hij de leugenaar… opgehangen. Noël neemt zijn bezit terug, wordt verdacht van moord, aangeklaagd en vrijgesproken. Maar uiteindelijk heeft hij zich toch, met zijn cape aan, opgehangen. Dat is vier! Jaren gingen voorbij. Het kledingstuk werd bijgehouden als herdenking aan deze bizarre gebeurtenissen maar werd niet meer gedragen.
Tot op een dag een Engelsman, een Lord, de cape kocht. Hij had een mooie en jonge vrouw, en een “vriend” die met haar flirtte!
Niemand weet wat er gebeurde. Feit blijft dat de veronderstelde minnaar opgehangen aan een boom werd teruggevonden, hier vlakbij, met de cape aan…

Onthaal wandelingenVirtueel bezoek 360°Géografische liggingAangeduide wandeling< Vorige wp.volgende wp. >