Luscircuit 1
Wandelpaal n°10:  Het pad Nélys.

Onthaal wandelingenVirtueel bezoek 360°Géografische liggingAangeduide wandeling< Vorige wp.volgende wp. >

Planten en evolutie.

In de afvoerbeek vindt men de zogenaamde lagere planten. Die zijn voor hun voortplanting aangewezen op water.

Leverkruid stamt rechtstreeks af van groenwier. Het heeft geen wortels, geen steel en geen echte bladeren. Vegetatieve voortplanting of voortplanting met sporen.

Mossen, zoals veenmos, hebben wel bladeren en een steel, maar nog geen wortels of vaten. Zij planten zich voort met sporen.

De wortels en vaten voor de sappen kan men vinden bij paardenstaart of varens. Hier heeft het dubbelloof (blechnum spicant) enkel op de rechtstaande, eenjarige middenbladeren sporenhoopjes, groepjes sporendoosjes die sporen produceren.

Een sporendoosje is een orgaan dat sporen vormt, een “zakje” met sporen. Uit de sporen groeit een groene voorkiem waarin het mannelijk en het vrouwelijk voortplantingsorgaan naar elkaar toe glijden op een laagje water.

Dan komt men in het rijk van de zogenaamde hogere planten. Ze zijn onafhankelijk van het aquatisch milieu dat tot nu toe onontbeerlijk was voor de voortplanting. De sporenhouders worden vervangen door zaden.

Ziet u die bloemen langs de weg: gamanderereprijs, boswederik, berenklauw, sint-janskruid, look-zonder-look, purperen klaver, robertskruid, heggewikke...

Het veenmos, kleine koning van de venen.

Veenmos is een kleine mossoort die een onvervuilde omgeving nodig heeft om te overleven, met veel water en weinig mineralen. Er bestaan meer dan 40 soorten veenmos, met steeds andere vereisten.
Deze kleine mossoort heeft “wapens” ontwikkeld om een plaats te behouden onder de zon en tegen de andere, concurrerende planten:
· Horizontale takken en hangende takken om het opslorpingsvermogen te vergroten.
· Dode cellen om het water op te slaan. Sommige soorten kunnen 15 tot 30 maal hun eigen droog gewicht bevatten.
· In geval van droogte, lopen de bovenste cellen leeg, ze worden wit en weerkaatsen zo het licht en de warmte om het verlies van vocht door verdamping te beperken.
· Bovendien houden de overige cellen het water stevig vast, waardoor de grond rondom uitdroogt en concurrerende planten in de problemen komen.
· Cellen die voorzien zijn van uitwisselaars houden de mineralen vast, verarmen het stilstaand water en maken het zuur.
· Door transpiratie verhoogt het veenmos de omgevingsvochtigheid die het zo hard nodig heeft.
· Zodoende verbruikt het energie, waardoor de temperatuur verlaagt. Zo houdt het veenmos het klimaat fris en vochtig, wat heel geschikt is.
Er is geen enkel levend wezen gekend dat veenmos zou opeten.

Zo lang het leeft, groeit het veenmos naar boven. De onderste delen sterven gewoon af. In deze zure en waterrijke omgeving verloopt de ontbinding heel traag en stapelen het organische materiaal zich op: dat is turf.
De turflaag wordt per jaar 1 mm dikker. Hoeveel jaar heb je nodig om 1m turf te krijgen?

Sommige veenderijen zijn meerdere meters diep. Stelt u zich eens voor hoelang het duurde voor ze dat hadden bereikt. U begrijpt dan ook dat ze absoluut beschermd moeten worden.

Onthaal wandelingenVirtueel bezoek 360°Géografische liggingAangeduide wandeling< Vorige wp.volgende wp. >