Luscircuit 3
Wandelpaal n°11:  de Sauvenière.

Onthaal wandelingenGéografische liggingAangeduide wandeling< Vorige wp.volgende wp. >

Een historische bron.

Sinds lang geleden heeft het water uit deze bron de reputatie dat het helpt tegen onvruchtbaarheid. Men moet er dan wel negen glazen per dag van drinken, negen dagen achter elkaar, terwijl men een voet in de holte plaats van de steen die naast de bron ligt. Naar verluid is het de voetafdruk van Sint Remaclus, stichter van de kloosters van Stavelot en Malmedy in de 7e eeuw. Een legende? Uiteraard… Wil dat dan ook zeggen dat de deugden van dit water overdreven worden? Toch niet. Het ijzergehalte van de Sauvenière-bron helpt ongetwijfeld tegen bloedarmoede en kan de algemene toestand van een toekomstige moeder verbeteren, en dus ook haar kansen om de zwangerschap tot een goed einde te brengen.

Schéma: Spa Monopole

De Sauvenière is de oudste van de Spa-bronnen, na de “pouhon” Peter de Grote. Het succes van deze bron werd nog versterkt toen men de genezing van de Gravin van Orléans eraan toeschreef.

Dit water wordt niet gewonnen aangezien het debiet niet volstaat. In tegenstelling tot de Reine-bron, is het water dat hier ontspringt “oud” water, van het type Marie-Henriette, dat pas na een ondergrondse reis van tientallen jaren weer aan het oppervlak komt.
Dit water gaat dus veel dieper en komt rotsen tegen uit het Cambrium en andere tijdperken, rotsen die niet zijn “afgewassen” en dus rijk zijn aan mineralen.

Extrait de « Les Eaux de Spa » - LM. Crismer

Als u proeft van dit water zult u de uitdrukking “een ijzeren gezondheid” beter begrijpen! Let op de roestbruine kleur van de rotsen onderaan de bron. Die is het gevolg van de oxidatie van het ijzer.

Een historische bron.

Remaclus, apostel van de Ardennen.
Heel lang geleden, in de tijd dat Remaclus naar ons land kwam, was de streek bedekt door het grote Ardense woud. Een dichtbegroeid, ondoordringbaar, donker en angstaanjagend bos. Er waren geen steden of dorpen. Hier en daar leefden arme groepjes mensen op open plekken in het bos. Zij geloofden niet in god.
Om door het grote, wilde bos te komen, moesten de reizigers kleine wegen vol gevaren volgen. Zij liepen het gevaar aangevallen te worden door bandieten… of door wolven!
Met zijn volgeladen ezel reisde Remaclus door de bossen, op zoek naar heidenen. Tijdens zijn doorreis liet hij bronnen ontspringen, die hij dan zuiverde. En wat moest gebeuren, gebeurde: op een donker, bochtig pad springt een wolf naar de keel van de ezel en doodt hem.
Remaclus was er niet gelukkig om:
- Boze wolf! Waarom dood je nu zo’n braaf dier? En wie zal mijn bagage nu dragen?
De wolf kijkt beschaamd naar beneden.
- Ik had honger, Heer!
Remaclus raakte de wolf aan met zijn stok:
- Nu mijn ezel toch dood is, kan je hem opeten en krachten winnen want nadien zal jij mijn last moeten torsen.
En zo kwam het dat men, lang geleden, Remaclus kon zien wandelen door de Ardennen, steeds vergezeld van zijn geladen wolf.

Gravure du livret " Les fontaines acides ".

Enkele meters verder kan men de bron van Baron de Groesbeek zien ontspringen. Deze bron is enige tijd lang, ten gevolge van de aardbeving van 1962, de vervanger geweest van de Sauvenière-bron. Om deze laatste terug te vinden, heeft men snel een aantal werkzaamheden moeten verrichten. De bron van Groesbeek kreeg de bijnaam “de Péquet” (Waalse jenever) dankzij de urineafdrijvende werking die eigen is aan deze jeneverbessenalcohol.

Illustration dans « Connaître Spa » - Sources minérales et fontaines de Spa – Comité Culturel de Spa

Onthaal wandelingenGéografische liggingAangeduide wandeling< Vorige wp.volgende wp. >