Luscircuit 4
Wandelpaal n°01:  het domein van Bérinzenne.

Onthaal wandelingenGéografische liggingAangeduide wandeling< Luscircuit 3volgende wp. >

Zich leren oriënteren.

De boerderij van Bérinzenne verschijnt sinds 1681 in de geschriften. Oorspronkelijk was het een fort met een vierkante toren en een versterkte wal met schietgaten.

 

 

 

De linde: ook al heeft de linde in de afgelopen 3000 jaar sterk aan terrein moeten inboeten daar de mens liever eiken plant, toch heeft hij nog altijd een zeer sterke symbolische waarde waardoor hij nu weer in ere hersteld wordt en gebruikt wordt om lanen te boorden en openbare ruimten of parken te vullen.
Het geslacht zelf (Tilia) is makkelijk te herkennen dankzij de hartvormige bladen en het lange dekblad van zijn bloemen (en dus vruchten). De soort bepalen is soms iets moeilijker, vooral daar er in ons land heel wat bastaardsoorten bestaan.
De kleinbladige linde of Tilia cordata heeft een bladsteel die vrij lang is ten opzichte van de bladschijf. De bovenkant van de bladschijf is donkergroen en blinkend, helemaal anders dan de onderkant waar bosjes rosse haartjes op groeien aan de oksels van de nerven.

 

Handige tip: om zich te oriënteren zonder kompas, met enkel een wijzerhorloge en een straaltje zon.
- Richt de kleine wijzer naar de zon.
- De hoekdeellijn van de hoek tussen 12 uur en de uurwijzer geeft het zuiden aan.
Bij zomeruur is het de hoekdeellijn van de hoek tussen 1 uur en de kleine wijzer.

 

 

De wandeling kan beginnen. Beneden aan de parking ziet u langs de rand van het bos het springzaad of Impatiens noli-tangere, ook wel kruidje-roer-mij-niet genaamd. Als de vruchten rijp zijn, volstaat inderdaad de minste aanraking om de zaaddoosjes te openen waarbij de wanden zich oprollen en de zaadjes over meerdere meters rondstrooien.
Deze plant is licht toxisch maar produceert ook honing. De “inviyeûse”, zoals ze hier wordt genoemd, bloeit in de lente in het koele bos, langs beken of vochtige paden. Het is een éénjarige plant met ovale, gesteelde en gekartelde bladeren die per twee staan. De gele bloemen hebben vaak rode stippen en beschikken over een opgerolde spoor waardoor men het onderscheid kan maken met het klein springzaad.

U hoeft geen botanist te zijn om bloemen met een vergrootglas te bekijken, gewoon voor het plezier en omdat het een spektakel is van verbazingwekkende schoonheid.

Een lesje geologie.


Schéma: Spa monopole

 

500 miljoen jaar geleden: de Caledonische plooiing leidt tot het ontstaan van de Ardense inclinale.

Gedurende meerdere miljoenen jaren wordt deze berg afgeschuurd door erosie. Het is warm. België bevindt zich op dat ogenblik vlak bij de evenaar. Deze omstandigheden stellen het regenwater in staat de enkele mineralen die ze bevatten aan de rotsen te onttrekken.

Na de volgende grondverheffing, de Hercynische plooiing, volgt een lange erosieperiode vooraleer de zee terugkomt. Deze vormde vervolgens een neerslag van silexkeien die veranderen in klei om vervolgens verschillende zandlagen te vormen.

In die periode steekt België de kreeftskeerkring over en vaart vrolijk naar het noorden.

De laatste schok wordt veroorzaakt door de alpiene plooiing, die het oude plateau een laatste maal naar boven duwt en doet kantelen.

Honderdduizend jaar geleden hebben de ijstijden uiteindelijk de details getekend, zoals de valleien, volgens de breuken ontstaan door de achtereenvolgende plooiingen.

 

Onthaal wandelingenGéografische liggingAangeduide wandeling< Luscircuit 3volgende wp. >