Luscircuit 5
Wandelpaal nr. 6. De Géronstère.

Onthaal wandelingenGéografische liggingAangeduide wandeling< Vorige wp.volgende wp. >

De ijskamer en de “ontijzeraar”.

Achter het restaurant ziet u aan het einde van het gebouw een hek. Daarachter ligt de ijskamer. Het is een kelder die beschermd is tegen de warmte door een gang met een haarspeldbocht. Hier werd het ijs bewaard. Nu wordt de kamer bewaard als getuigenis van het regionale erfgoed. Ze is leeg, maar af en toe trekt er een vleermuis in. Het zijn voor deze kleine zoogdieren stopplaatsen tussen hun zomerverblijfplaats waar ze voortplanten en hun winterslaapplaats.

 

In het Waalse Gewest zijn alle vleermuizen bij wet beschermd: voor deze diersoort volstaat het echter niet de vangst, handel en hinder te verbieden. Het is cruciaal hun habitat op duurzame wijze te beschermen en dit in overeenstemming met hun seizoenscyclus. Wat voor nut heeft het de vernietiging van een diersoort te vermijden als die soort geen plaatsen vindt om te eten, te rusten, zich voort te planten, te schuilen of te overwinteren?

Photo: F. Forget - Plecotus

Na de Eerste Wereldoorlog had de stad Spa, door de bronnen Hornay en Géronstère tijdelijke te verenigen, een debiet verkregen dat volstond om dit water ook als aanvulling te gebruiken voor de watervoorziening van Spa.

 

Er was echter één klein nadeel: dit water heeft een hoog ijzergehalte. U kunt zich het ongenoegen voorstellen van de huisvrouwen, wiens gootstenen bekleed werden met een mooie, roestbruine laag zoals de kuip onder de Géronstère-bron! Het water moest dus absoluut worden “ontijzerd”. Daarvoor dient die kuip die gevuld is met rotsen. U kijkt nu naar een natuurlijke “ontijzeraar”! Het principe is eenvoudig: het water loopt in watervalletjes over de rotsen. Daardoor wordt het geladen met zuurstof en komt het koolzuurgas vrij waardoor het ijzer kan oxideren en zich kan neerzetten. Primitief? Ongetwijfeld! De systemen die tegenwoordig worden gebruikt, onder meer door Spa Monopole, zijn beduidend meer ontwikkeld en werkelijk vernuftig.

Begrijpt u nu waarom men zegt “een ijzersterke gezondheid hebben”?

De “ru Meyerbeer”.

De wandeling die u volgt, loopt langs een beek genaamd de “ru Meyerbeer”, ter nagedachtenis aan de gekende operacomponist die zo graag op zijn ezel in dit landschap kwam wandelen om inspiratie op te doen.

De watercyclus bestaat uit 15 miljard m³ water dat jaarlijks neervalt in Wallonië als regen of sneeuw, waarvan 6 ½ miljoen rechtstreeks verdampt van de bodem en het oppervlak van waterlopen of onrechtstreeks via plantentranspiratie en in mindere mate dierlijke transpiratie. De rol van planten en bossen in de watercyclus is fundamenteel. Wortels putten het met minerale zouten geladen water op uit de bovenste grondlaag en via vaten sturen ze het hoofdzakelijk naar de bladeren, de plaats waar de fotosynthese plaatsvindt. De bladeren en andere delen van de planten beschikken over kleine openingen, stomata genaamd (huidmondjes van bladeren) of ostiolum (huidmondjes van stelen en schors), voor de gasuitwisseling. Het is via die openingen dat het water, gefilterd door de cyclus, wordt “uitgezweet” en verdampt.

Voorts is dankzij de plantenbedekking en de strooisellaag waar ze de bodem mee bedekt de impact van regendruppels om de grond minder groot, wat de vernietiging van ondergrondse structuren en erosiefenomenen vermindert. Elke regendruppel heeft namelijk door de valsnelheid een impact die schadelijk kan zijn voor de grondpartikels (aggregaten) en waardoor fijne partikels met de bijhorende voedingsstoffen verdwijnen. Door hun “paraplu”-rol en door de werking van hun wortels die kloven maken in de grond, vergroten bomen het doorsijpelingsvermogen van de bodem en dragen ze dus in belangrijke mate bij tot het bijvullen van de ondergrondse waterlagen waar wij het leeuwendeel van ons leidingwater uit putten.

 

Onthaal wandelingenGéografische liggingAangeduide wandeling< Vorige wp.volgende wp. >