Zonder tussenkomst van de mens, is de beuk de boom die in Wallonië (vochtig en fris klimaat) na verloop van tijd elke bodem zou veroveren die een voldoende waterniveau heeft: niet helemaal verzadigd van water, niet overdreven droog. De beuk wordt voornamelijk gebruikt om houtskool of brandhout van te maken en is in de loop der tijden sterk in aantallen achteruit gegaan. Bovendien heeft de spar sinds de helft van de 19e eeuw steeds meer belang gekregen in onze boslandschappen. Het belang van de spar werd in de naoorlogse periode nog sterker. De Waalse bossen zijn namelijk verwoest geweest door de oorlogen. Er moest dringend een nieuw bosbestand worden aangemaakt, dus hebben de bosbeheerders een beroep gedaan op een houtsoort die kon troeven met een snelle groei en een goed aanpassingsvermogen aan de moeilijke omstandigheden op het Ardense plateau: de spar. Dankzij Natura 2000 en de bescherming van de beuken wordt dus een deel van ons natuurlijk erfgoed bewaard.

Wat wij de paddenstoel noemen is eigenlijk de vrucht, een beetje als een appel op een appelboom. Deze hoed, ook carpofoor genaamd, is de plaats waar de sporen worden gemaakt voor de voortplanting. Carpoforen zijn vergankelijk en worden gemaakt door het mycelium, een hoop uiterst dunne draadjes die hypha of zwamdraden heten en die afzonderlijk meestal niet met het blote oog te zien zijn. Zij groeien op organisch materiaal, dood of levend, en voeden zich ermee.

Een vreemde en bonte wereld… paddenstoelen hebben het beste en het slechtste voor ons in petto. Ze hebben talrijke kleuren, uitzichten en vormen. Soms zijn ze microscopisch klein, zoals de “Taphrina deformans”, een eencellige zwam die zich onder de knoppen verbergt en de krulziekte veroorzaakt, soms kunnen ze monsterlijk groot zijn: het grootste levende wezen op aarde is een huiszwam die ontdekt werd in een Canadees bos en zich over honderden kilometers uitstrekt.