In de kelder, onder de grond: zwamwortels, dit is de verbinding tussen zwamvlokken (zeer grofweg, de “wortel) van paddenstoelen en de wortels van bomen of planten. Het mycelium (zwamvlokken) van de paddenstoel verzamelt minerale elementen en organische stoffen om ze door te geven aan de boom. In ruil daarvoor levert de boom energetische composieten, voornamelijk glucose, aan dezelfde paddenstoel. Zo vindt men onder de eik meestal de cantharel of dooierzwam.

Op de gelijksvloer, de moslaag: hier vindt men mossoorten zoals haarmossen en veenmossen.

Op de eerste verdieping, de kruidlaag: pijpestrootje, varens, bochtige smele, zevenster en valse salie.

Op de tweede verdieping, de struiklaag: de vuilboom en de struikwilg.

Op de zolder, de boomlaag: de ruwe berk en de zilverberk, de lijsterbes en de zwarte els die de zomereik of Quercus robur vergezellen.

De gewone pad, Bufo bufo, valt onder de amfibieën die eerst in het water en later op het land leven. In de lente vindt de copulatie plaats in het water. Dat duurt meerdere dagen. Het wijfje legt daarna een krans van zeer typische eitjes: ze zijn kogelvormig, doorschijnend, met een zwart puntje erin. Dat is het kikkervisje. Per leg telt men 2000 tot 6000 eitjes. Een kleine week later komen de dikkopjes uit. Na heel wat veranderingen verlaten zij dan uiteindelijk het water als leefomgeving.

Bij volwassen padden komen de vier poten dus overeen met de even vinnen van de vissen waarvan ze afstammen.
Zij ademen met hun longen en… met hun huid: hun lichaam is bedekt met klieren die voortdurend slijmen afscheiden waardoor ze gassen kunnen uitwisselen met heel hun lichaamsoppervlak.
De huid is slechts op enkele punten vastgehecht aan de spieren. Daardoor lijkt het wel of ze huid in overschot hebben.