Luscircuit 9
Wandelpaal n°01:  het domein van Bérinzenne.

Onthaal wandelingenGéografische liggingAangeduide wandeling< Luscircuit 8volgende wp. >

Een bijzondere omgeving.

Schéma: V. Mathieu. CRIE de Spa

Het veenmoeras van Malchamps bevindt zich op een bergkam in de verlenging van het plateau van de Hoge Venen. Dit reliëf is het eerste obstakel waar de zuidwestelijke oceaanwinden, die hier overwegend zijn, tegen opbotsen. Deze luchtmassa is geladen met vochtigheid en wordt naar boven geduwd om over het plateau te raken, waardoor de temperatuur ervan daalt. Deze afkoeling leidt tot condensatie: op het plateau ontstaan vaak regen- of sneeuwwolken of mist. Het klimaat is op het plateau erg ruw en vochtig.

 

Schéma: Spa monopole

In deze streek is de ondergrond samengesteld uit zeer oude rotsen die gekenmerkt worden door een zeer laag gehalte aan oplosbare mineralen. Op heel wat plaatsen is er bovendien een laag silexklei die een volledig ondoordringbare ondergrondse laag vormt. In de laatste fase van de geologische ontwikkeling hebben zich turfophopingen gevormd op bepaalde plaatsen. Deze zorgen voor een zeer zure omgeving. In combinatie met het plaatselijke microklimaat hebben al deze factoren ervoor gezorgd dat de planten die op de kam van Malchamps groeien zeer goed aangepast moeten zijn om te kunnen overleven in deze omgeving die bijzonder vochtig en zuur is, arm aan mineralen en onderhevig aan een zeer ruw klimaat.

 

    Kennis over het klimaat en de geologie van een bepaalde streek, leidt tot een beter begrip van de specifieke eigenschappen van de fauna en flora. We kunnen nu onze wandeling aanvangen door het aangelegde pad te volgen naar het zuidoosten.

De dotterbloem.

Rechts van u ligt het roosterpad dat we moeten volgen. Het loopt langs een zeer vochtige weide. Bepaalde planten geven aan dat het hier inderdaad een zeer vochtige omgeving is: het feit dat er veenbies groeit, zegt meestal al heel wat.

In april-mei bloeit er hier een prachtige ranonkelachtige bloem. Het is zeker niet de beruchte boterbloem, ook al behoort deze tot dezelfde familie als de dotterbloem. De aanwezigheid van deze plant wijst erop dat het een vochtige weide is waar weinig meststoffen op gebruikt werden en die slechts beperkt door mensen is bewerkt, namelijk voor een jaarlijkse maaibeurt. Dit soort leefomgevingen is zodanig zeldzaam geworden dat ze opgenomen konden worden in het netwerk van Natura 2000.

 

De dotterbloem of Caltha palustris is herkenbaar aan haar grote, niervormige bladeren die getand zijn en blinkend. De onderste bladeren hebben een lange steel. De bloemen zijn vrij groot en hebben geen bloembladeren maar enkel vijf felgele kelkbladeren. Het is een plant die bestand is tegen mogelijke overstromingen, haar zaadjes kunnen zich al drijvend verspreiden.

 

De grazende dieren laten de “Fleur du Mâ” (plaatselijke naam) maar al te graag links liggen want de steel en de bladeren zijn erg bitter. De dotterbloem kan voor vele dingen worden gebruikt: in de oude geneeskunde werd ze gebruikt tegen geelzucht, waarschijnlijk door de kleur van de bloem. Tegen reumapijn werden de bladeren in een pleister verwerkt. De gedroogde bladeren kunnen tabak vervangen voor wie wil stoppen met roken. De bloemknopjes kunnen in azijn worden bewaard om kappertjes te vervangen. De bladeren kunnen lange tijd worden gekookt en zijn dan eetbaar. Maar opgelet, zoals alle ranonkelachtige planten is ook de dotterbloem giftig!

 

Onthaal wandelingenGéografische liggingAangeduide wandeling< Luscircuit 8volgende wp. >