Luscircuit 11
Wandelpaal nr. 15 : Het pad zonder naam.

Onthaal wandelingenGéografische liggingAangeduide wandeling< Vorige wp.volgende wp. >

Paardenstaart.

Langs het pad dat u bewandelt, vindt u bij de wandelpaal een bijzondere plaats: het is er duidelijk vochtig, er groeit onder meer paardenstaart en wilde bertram.

In de evolutie van de flora komen paardenstaarten na de mossen, na de “uitvinding” van de echte wortel, niet enkel als bevestigingsmiddel maar ook voor de toevoer van water en mineralen uit de grond. Lang voor er bomen bestonden en zaden, groeiden paardenstaarten, varens en wolfsklauw tot indrukwekkende hoogten en vormden zo ware bossen. Probeert u eens een bos van calamites, paardenstaartbomen van 10 tot 12 meter hoog, voor te stellen! Dat was 300 miljoen jaar geleden. Het zijn die planten die begraven werden onder modder en tot steenkool zijn geperst. Een beetje zoals het veenmos vandaag nog tot turf verandert. De oudste gekende plant is nauw verwant aan de paardenstaartenfamilie en dateert van 420 miljoen jaar terug!

Paardenstaarten planten zich voort met sporen, zoals mossen en varens. De aar die deze sporen produceert, wordt gedragen door een rosachtige steel die vaak voor de andere, onvruchtbare stelen de kop opsteekt. De groene, onvruchtbare stelen lijken wel in elkaar gestoken stukken, vandaar ook de Waalse naam uit de streek van Malmedy “boh’tê”, wat evenveel als “etui” betekent. Paardenstaart is een zeer geneeskrachtige plant: het is goed als remineraliserend middel voor elke herstellende persoon. De smaak is echter bitter en bovendien zijn bepaalde paardenstaartensoorten heel zeldzaam: men snijdt dus best de jonge, onvruchtbare scheuten niet af vooraleer men onderzoekt welke soort het is. Daarnaast bevat deze plant ook siliciumdioxide, ze werd dan ook gebruik om hout op te poetsen of kookpotten te schrobben.

Veldlathyrus, Achillea ptarmica, komt niet vaak voor in deze streek. Deze plant groeit op zeer vochtige plaatsen met kleiachtige grond en is ook geneeskrachtig, al wordt ze weinig gebruikt. In China plukt men van de “Che Pou” de 50 plantentwijgen die gebruikt worden voor de wichelarij.

In Wallonië zijn sommige planten bij wet beschermd omdat ze zeldzame of bedreigde soorten zijn. Informeert u!

Beschermde planten

De natuurbehoudwet van 1973 en bijhorende amendementen, waaronder het decreet van 2001 (Natura 2000), beschermen een aantal plantsoorten die in het wild groeien. Sommige soorten genieten een volledige bescherming, andere van een bescherming van de onderste delen of nog andere een specifieke bescherming. Hieronder een aantal beschermde planten van de streek Spa-Malchamps. U kunt de volledige lijst voor Wallonië bekomen bij de “Direction Générale des Ressources Naturelles et de l’Environnement”. Surf naar http://mrw.wallonie.be/dgrne/sibw

Specifieke bescherming. Het is verboden deze planten en korstmossen uit te rukken of te oogsten voor commerciële doeleinden: cladonia’s (bepaalde mossen), waterdrieblad, sfagnum (veenmos).

Opgelet: in een openbaar natuurreservaat mag men geen enkele soort plukken, beschermd of niet!

Onthaal wandelingenGéografische liggingAangeduide wandeling< Vorige wp.volgende wp. >